Archief | augustus, 2011

De eerste les zit erop…

29 Aug

Het zweet op mijn rug is nog niet opgedroogd, maar de eerste bijeenkomst iWiskunde zit erop… Zucht! 🙂

Ik vond het spannend, vooral omdat ik niet goed kon inschatten hoe mijn ‘ideetje’ zou vallen. Om daarmee te beginnen: na een inleiding, die wat mij betreft veel te lang duurde, antwoordden de aanwezige studenten met een volmandig ‘ja’ op de vraag ‘gaan we met elkaar dit experiment aan?’

Wat ik heb gedaan, naast een voorstelrondje (het was de allereerste dag op de HU voor de meeste studenten in deze groep), is een uitgebreide inleiding gehouden op de uitgangspunten van iWiskunde en mijn ideeën en beweegredenen daarbij. Ik heb ervoor gekozen om eerst het ‘concept’ uit te leggen en pas daarna de wiki te laten zien. Volgens mij was dat een verstandige keuze, ik vermoed dat het anders te veel om de omgeving en de inrichting zou zijn gegaan.

Wat ontstond was een levendig gesprek met veel vragen. Wat mij niet verbaasde, is dat veel studenten dezelfde vragen stelden als de vragen van Marieke.  Was ik blij dat ik daar al over had nagedacht 😉 Eén vraag, over de toetsen, heeft me nog wel aan het denken gezet. Ik gebruik de toetsen uit het project MathMatch. Dat zijn voornamelijk diagnositische toetsen. Maar MathMatch heeft ook, wat ze noemen, ‘Reworkable Homework/Quiz’. Als ik het goed heb begrepen, kun je die toetsen alleen maken als je bent ingelogd en worden de resultaten daarvan bewaard. Wat ik dacht, is dat het een mooie aanvulling is als ik die toetsen (de resultaten en misschien zelfs de antwoorden) van de studenten kan inzien. Lees: verbeterpunt 1 voor volgend jaar 🙂

Ik ben blij… Ik ben blij omdat ik me niet aan de indruk kon ontrekken dat de studenten zojuist blij en vrolijk naar buiten liepen. Een flink aantal studenten nam de moeite om er nog even snel iets over te zeggen in de trant van ‘wat een leuk idee’. Maar waar ik het blijst (is dat een woord?) van werd, zijn de ideeën van studenten om dit – of een variant – zelf op hun eigen school / in hun eigen klas te gaan doen. Practice as you preach, zoals dat een lerarenopleiding betaamt!

Klassikale uitleg versus screencasts

29 Aug

Ik vertelde vanmorgen op een school over iWiskunde (dat kwam ter sprake). Eén van de docenten zei: ‘een filmpje is niet interactief en dus een slap aftreksel van een klassikale instructie.’ Nu denk ik dat we onze klassikale instructies niet moeten overschatten… voor een groot deel van de leerlingen in een klas komen ze niet op exact het juiste moment. Maar vooropgesteld dat die klassikale instructie ‘goed’ en écht interactief is, is het waar wat hij zei! Ik was dat met hem eens. Met andere woorden: door instructies te filmen, schrap je de interactie tussen leerlingen en docent en ‘verarm’ je in die zin de instructie.

Tegelijkertijd win je iets; in de lessen is er véél meer tijd beschikbaar om écht in interactie met elkaar en op maat begeleiding te geven. Mijn veronderstelling is dat wat je wint meer is dan wat je verliest…

Interessante vragen…

28 Aug

@MariekeSimonis reageerde op mijn initiatief met een aantal interessante vragen. Veel van haar vragen zijn ook mijn vragen. Dit experiment is bedoeld om juist daar een antwoord op te krijgen. Ik beantwoord ze vanuit het perspectief van mijn verwachting…

Wat ik me afvraag zijn welke competenties bij jouw studenten nodig zijn/verondersteld worden om hier veel profijt van te hebben.
De cursus richt zich voornamelijk op algebraïsche vaardigheden. Dit idee, iWiskunde, is echter niet exclusief bedoeld voor dat (wiskundige) onderwerp.

Ik ben benieuwd hoe het bevalt voor de studenten met lage zelfdiscipline. Zijn er gezette momenten waarop bepaalde stof doorlopen moet zijn? Helpen de video’s om (als de ingeving bestaat om aan de slag te gaan) veel gedaan te krijgen? Is het nu nog moeilijker om zichzelf te bewegen om de stof bij te houden?
Dit initiatief gaat een lage zelfdiscipline bij studenten niet oplossen. Althans, dat is niet een illusie die ik koester. Tegelijkertijd denk ik dat de motovatie bij op een zijn minst een aantal studenten een klein beetje hoger zal zijn omdat er iets te kiezen is. Niet te veel… want dan werkt het niet meer heb ik vorige week geleerd.
Het enige moment dat telt, is de toets. In de achtste lesweek krijgen alle studenten een schriftelijke toets. De studiewijzer is niet meer dan een hulpmiddel voor de studenten die het moeilijk vinden om in te schatten in welk tempo ze – ongeveer – door de stof heen moeten.
Ervaringen met vergelijkbare projecten, waarover ik heb gelezen of gehoord, laten zien dat leerlingen / studenten meer betrokken zijn, harder werken en bijvoorbeeld in de lessen ‘diepere’ vragen stellen. Ik ken ook een voorbeeld waarbij de opkomst in de les hoger was. Is het nu nog moeilijker om zichzelf te bewegen? Ik weet het niet, maar ik verwacht het tegenovergestelde.

Wordt na het kijken van filmpjes sneller gedacht “oh dat snap ik wel” waarna de opdrachten worden overgeslagen?
Ja, dat risico is er zeker! Overigens is ook dan niet anders dan bij een live uitleg van de docent. In beide gevallen is het daarom belangrijk om controlevragen te stellen. In beide gevallen kan dat in de les; sterker: daar is nu veel meer tijd voor. In dit geval zijn er digitale diagnostische toetsen. Als je je als lerende serieus afvraagt of je het écht kunt, op het niveau dat van je gevraagd wordt, dan zijn die toetsen dé manier om daar achter te komen.

Zou deze manier van werken geschikt zijn voor VMBO leerlingen? Of zouden zij meer gebaat zijn van (klassikale) uitleg irl en individuele hulp bij de opdrachten? Heb je nog dergelijke ‘life’ uitlegmomenten ingebouwd? Kunnen studenten bepalen of ze naar de werkgroepen komen?
Ik weet niet of er verschillen zijn tussen havo 6 (mijn studenten 😉 of vmbo. Eerste reactie: een vmbo leerling is nóg meer gebaat bij ‘verwerken van de stof onder begeleiding’. Door de uitleg uit de les te halen, blijft er in de les meer tijd over voor dat verwerken.
De lessen blijven dus gewoon, die worden alleen anders benut. Iedere student kan op ieder moment over ieder onderdeel van de stof iets vragen. Zo kan hij of zij de uitleg krijgen op het moment dat hij of zij dat nodig heeft én op de manier die het beste past.

Dit zijn allemaal overpeinzingen vanuit mijn eigen referentiekader als wiskundeleerling: niet heel goed in wiskunde, daardoor niet gemotiveerd om opgaven te maken en met gebrek aan zelfdiscipline.
Als je er thuis alleen voor zit, voor het maken van je opgaven, dan kan ik me voorstellen dat je de moed soms diep in de schoenen zakt. Precies dát is één van de uitgangspunten van deze aanpak. Huiswerk maak je in de les, onder begeleiding van de docent, in het bijzijn van je peers… dat lijkt mij in een geval van ‘gebrek aan zelfdiscipline’ en ‘moeite met wiskunde’ een groot voordeel.

Maar nogmaals… aan het einde van de cursus ga ik mijn studenten bevragen en dan moet ’t blijken!

Hfdst 4 en Kahn

28 Aug

Ik heb de filmpjes van H4 online staan:

Ik moet bekennen dat ik eigenlijk vind dat de filmpjes nog wel wat beter kunnen… Gezien de tijd kan ik echter niet al te kritisch zijn. Dat ik dat vind heeft overigens ook te maken met mijn korte gesprekje met Kees (@watdoetkees) over Kahn en zijn Academy (http://youtu.be/nTFEUsudhfs). Het concept van de Kahn Academy spreekt mij erg aan. En ik heb wel eens een filmpje gekeken uit zijn collectie, maar niet heel aandachtig. Kees vond de inhoud van de filmpjes teleurstellend slecht. De manier waarop wiskunde wordt uitgelegd, een man voor een krijtjesbord, voldoet totaal niet aan de mogelijkheden die je hebt met ICT om bijvoorbeeld wiskundige concepten dynamisch uit te leggen. Daar ben ik het natuurlijk mee eens! GeoGebra gebruiken om de invloed van veranderingen van getallen in een functievoorschrift op een grafiek te onderzoeken is natuurlijk veel krachtiger dan een paar grafieken op een krijtjesbord tekenen en de dynamiek aan het voorstellingsvermogen van een leerling overlaten… Ik hoop dat ik ergens de komende weken de gelegenheid heb om er met Kees over door te praten en samen eens te kijken naar iWiskunde.

Feedback

26 Aug

Ik heb mijn idee, mijn concept voor iWiskunde voorgelegd aan een aantal experts en collega’s. Met angst en beven… want wat als zij het volledig zouden lek schieten? Maar dat gebeurde gelukkig niet. Één van de experts stelde voor: zorg er i.i.g. voor dat studenten goed inzichtelijk hebben wat er aan het einde van ze gevraagd wordt. Als je wilt dat studenten keuzes kunnen maken, dan moeten ze dat (de exacte eindtermen) weten. Hij vulde aan: geef niet te veel keuze. De idee dat je een keuze hebt, is belangrijker dan té veel keuze hebben, want ook dat kan onzekerheid en demotivatie in de hand werken. Een derde opmerking, die ik denk ik naast me neer ga leggen, was: bepaal het pad en laat studenten niet kiezen waar ze starten (theorie, opdrachten, toets).

De eerste filmpjes…

22 Aug

De eerste filmpjes staan online. Ik ben  er niet zo heel erg tevreden over. Soms stotter ik een beetje. De gkuidskwaliteit is af en toe te zwak. Maar ik kan niet al te kritisch zijn, want ik moet er nog onwijs veel maken 🙂

Ik heb ook een wiki aangemaakt (http://iwiskunde.pbworks.com) als startpagina voor studenten. Ik heb overwogen om SharePoint te gebruiken, de omgeving van de HU, maar ik heb geen authorisatie voor de cursussite van wiskunde instap. Dat kan ik natuurlijk wel regelen… maar dat duurt dan weer even en ik wilde meteen starten.

En… de eerste hulplijn is geopend, een forum: http://iwiskunde.lefora.com/ Ik kende Lefora nog niet, maar ik heb voor dat forum gekozen, omdat het gemakkelijk in PB Works, mijn wiki, te embedden is.

iWiskunde – een ideetje

22 Aug

Ik neem mij veelvuldig voor om te gaan bloggen. Tegelijkertijd twijfel ik aan mijzelf, ik denk eerlijk gezegd niet dat ik de discipline heb om dat lang vol te houden. Een gelegenheidsblog daarentegen…

Ik zet steeds meer vraagtekens bij de manier waarop wij leerlingen opleiden. 30 leerlingen in één lokaal en iedere leerling is op hetzelfde moment, op dezelfde manier met dezelfde som bezig. Op de één of andere manier kan dat toch niet kloppen? Op de lerarenopleiding van de HU, waar ik één avond in de week lesgeef, doe ik zelf echter precies hetzelfde. Huiswerk klassikaal bespreken. Nieuwe stof klassikaal introduceren. De weinige tijd die dan nog over is, huiswerk laten maken. Ik dacht… dat kan anders!

Komende maandag, 29 augustus, start er weer een nieuwe periode. Ik ga wiskunde instap geven in de deeltijd. En nu heb ik iets bedacht… Ik wil graag dat studenten in hun eigen tempo en op hun eigen manier door de stof heen kunnen. Zie onderstaand plaatje 🙂

De kern is:

  • filmpjes met teorie / uitleg (T)
  • oefenopdrachten uit het boek (O)
  • diagnostische (digitale) toets per onderwerp (D)

Studenten kunnen kiezen waar ze starten en in welke volgorde ze werken. Ze kunnen eerst de theorie bekijken, daarna sommen oefenen om vervolgens de diagnostische toets te maken. Maar ze kunnen ook starten met de toets om vanaf daar te kijken wat de volgende stap is.

Daarnaast zijn er verschillende ‘hulplijnen’:

  • de lessen uiteraard (die dus volledig beschikbaar zijn voor oefenen, samenwerken, vragen stellen, extra uitleg, etc.)
  • een forum
  • hulp op afstand (via Skype)

Voor de ‘onzekere’ studenten die houvast zoeken, bedacht ik gisteren om toch een studiewijzer te maken. Als je geen idee heb waar je moet beginnen en in welke volgorde je wilt werken, kun je de studieplanner aanhouden.

Omdat ik op verschillende scholen het traject ‘Kleppen dicht!’ ga begeleiden, waarbij de deelnemende docenten een praktijkonderzoek doen – op zoek naar verstandige inzet van ICT in hun eigen onderwijs – en daarvoor een blog bijhouden, wordt dit mijn eigen experiment. Ik ben benieuwd 🙂